Menu

Kościół pw. Podwyższenia Krzyża w latach 1898 - 1900

Kościół późnogotycki, murowany z cegły i kamienia, oskarpowany, halowy, trójnawowy, prezbiterium zamknięte trójbocznie z przybudówkami od południa i północy, z wieżą po stronie południowej, z wieloma zewnętrznymi oskarpowaniami. Sklepienia gwiaździste (nawa główna, prezbiterium) i sklepienie sieciowe (nawy boczne), oskarpowany, elewacje dekorowane fryzem wieńczącym o motywie czteroliścia, ściany wschodnia i zachodnia korpusu, zwieńczone szczytami o bogatej dekoracji blendowej.

 

Istnieją dowody wskazujące pochodzenie kościoła przypadające na wiek XIII. Wskazywać na to mogą późnoromańskie resztki tkwiące w murach kościoła, będące pozostałościami pierwotnej, kamiennej świątyni. Przebudowany w 1488 r. – 1499 r. zgodnie z obowiązującą ówcześnie zasadą uzależniającą wielkość świątyń od ilości mieszkańców, która znacznie się zwiększała. Przebudowa wiązała się m.in. z wymianą sklepień. Założono wówczas sklepienie gwiaździste. Dokonana została przebudowa i rozbudowa świątyni w formach późnogotyckich, w układzie halowym. Wzniesiono wówczas trójnawowy korpus ceglany i podwyższono prezbiterium. Pod koniec prac w 1499 roku wnętrze kościoła wyposażono w słynny, gotycki, dolnośląski poliptyk (malowany na drewnie ołtarz), reprezentujący, z punktu widzenia wartości artystycznych, klasę europejską. Ołtarz ten w roku 1866 przeniesiony został do Babimostu, gdzie do dziś, w barokowym kościele parafialnym, stanowi najcenniejszy zabytek sztuki gotyckiej. Z czasu tej przebudowy, pochodzi pierwsza wzmianka o sulechowskim kościele z 1488 roku.

Kościół uległ poważnemu zniszczeniu w czasie katastrofalnego pożaru miasta w 1557 roku. Runął wtedy szczyt zachodni i  wieża, opadły też sklepienia. Kościół został odbudowany przez Tadeusza Blitzli do 1562 r. Wykonanie bogatego wystroju wnętrz trwało jednak dłużej, gdyż np. ambonę odrestaurowano dopiero po 18 latach od czasu pożaru. Z zawalonej wieży zachowano dolną część jako kruchtę. Od strony południowej wzniesiono nową wieżę. W jej gałce umieszczono dla potomnych ważniejsze dokumenty. W tym samym czasie wykonano nowe sklepienie gwiaździste oraz zakończono budowę szczytu zachodniego, zdobionego wnękami.

W drugiej połowie XVI wieku w widnym pokoju nowej wieży urządzono pierwszą w mieście bibliotekę. Przechowywano tam poważne rękopisy i księgi pergaminowe.

Dla utrzymania kościoła w należytym stanie użytkowym w każdym stuleciu sukcesywnie dokonywano prac remontowych i modernizacyjnych.

W roku 1611 wyremontowano wieżę. Wówczas umieszczono w niej ufundowany przez miejską radę dzwon, wykonany przez znakomitego gisera z Gorzowa. Z dobrowolnych składek parafian zakupiono nowe organy, które zostały zainstalowane w świątyni w 1622 r. Następne prace konserwatorskie przeprowadzono dopiero po zakończeniu wojny 30-letniej. W 1687 r. zakończono budowę nowej ambony, a w 1693 r. dokonano kolejnego remontu wieży.

W XVIII wieku ołtarz główny wzbogacono o obraz "Zdjęcie Chrystusa z Krzyża" pędzla Bernarda Rode z Berlina.

Po roku 1827 przeprowadzono w kościele znaczące prace renowacyjne. Zainstalowano wówczas skonstruowane przez specjalistę z Wrocławia organy, a w 1830 roku nadbudowano do obecnej wysokości 58 m wieżę. Zamontowano w niej nowy zegar, a czterokątne dotąd zwieńczenie zastąpiono ośmiobocznym.

Kolejne, na większą skalę prowadzone prace renowacyjne, miały miejsce w latach 1884-93. Dokonano wówczas znacznych rekonstrukcji wnętrz, przeprowadzono wiele robót elewacyjnych.

Ostatnie prace modernizacyjne zostały przeprowadzone wewnątrz kościoła w 2009 roku.

 

Kościół pw. Podwyższenia Krzyża w latach 1910 - 1940

Kościół pw. Podwyższenia Krzyża - rok 2010

Dzisiaj jest

środa,
21 listopada 2018

(325. dzień roku)

Święta

Środa, XXXIII Tydzień zwykły
Rok B, II
Wspomnienie Ofiarowania Najświętszej Maryi Panny

Krzyże

Telefon kancelarii parafialnej

Numer telefonu komórkowego
do kancelarii parafialnej:
731 258 482