Menu

Kościół pw. Podwyższenia Krzyża w latach 1898 - 1900

Kościół późnogotycki, murowany z cegły i kamienia, oskarpowany, halowy, trójnawowy, prezbiterium zamknięte trójbocznie z przybudówkami od południa i północy, z wieżą po stronie południowej, z wieloma zewnętrznymi oskarpowaniami. Sklepienia gwiaździste (nawa główna, prezbiterium) i sklepienie sieciowe (nawy boczne), oskarpowany, elewacje dekorowane fryzem wieńczącym o motywie czteroliścia, ściany wschodnia i zachodnia korpusu, zwieńczone szczytami o bogatej dekoracji blendowej.

 

Istnieją dowody wskazujące pochodzenie kościoła przypadające na wiek XIII. Wskazywać na to mogą późnoromańskie resztki tkwiące w murach kościoła, będące pozostałościami pierwotnej, kamiennej świątyni. Przebudowany w 1488 r. – 1499 r. zgodnie z obowiązującą ówcześnie zasadą uzależniającą wielkość świątyń od ilości mieszkańców, która znacznie się zwiększała. Przebudowa wiązała się m.in. z wymianą sklepień. Założono wówczas sklepienie gwiaździste. Dokonana została przebudowa i rozbudowa świątyni w formach późnogotyckich, w układzie halowym. Wzniesiono wówczas trójnawowy korpus ceglany i podwyższono prezbiterium. Pod koniec prac w 1499 roku wnętrze kościoła wyposażono w słynny, gotycki, dolnośląski poliptyk (malowany na drewnie ołtarz), reprezentujący, z punktu widzenia wartości artystycznych, klasę europejską. Ołtarz ten w roku 1866 przeniesiony został do Babimostu, gdzie do dziś, w barokowym kościele parafialnym, stanowi najcenniejszy zabytek sztuki gotyckiej. Z czasu tej przebudowy, pochodzi pierwsza wzmianka o sulechowskim kościele z 1488 roku.

Kościół uległ poważnemu zniszczeniu w czasie katastrofalnego pożaru miasta w 1557 roku. Runął wtedy szczyt zachodni i  wieża, opadły też sklepienia. Kościół został odbudowany przez Tadeusza Blitzli do 1562 r. Wykonanie bogatego wystroju wnętrz trwało jednak dłużej, gdyż np. ambonę odrestaurowano dopiero po 18 latach od czasu pożaru. Z zawalonej wieży zachowano dolną część jako kruchtę. Od strony południowej wzniesiono nową wieżę. W jej gałce umieszczono dla potomnych ważniejsze dokumenty. W tym samym czasie wykonano nowe sklepienie gwiaździste oraz zakończono budowę szczytu zachodniego, zdobionego wnękami.

W drugiej połowie XVI wieku w widnym pokoju nowej wieży urządzono pierwszą w mieście bibliotekę. Przechowywano tam poważne rękopisy i księgi pergaminowe.

Dla utrzymania kościoła w należytym stanie użytkowym w każdym stuleciu sukcesywnie dokonywano prac remontowych i modernizacyjnych.

W roku 1611 wyremontowano wieżę. Wówczas umieszczono w niej ufundowany przez miejską radę dzwon, wykonany przez znakomitego gisera z Gorzowa. Z dobrowolnych składek parafian zakupiono nowe organy, które zostały zainstalowane w świątyni w 1622 r. Następne prace konserwatorskie przeprowadzono dopiero po zakończeniu wojny 30-letniej. W 1687 r. zakończono budowę nowej ambony, a w 1693 r. dokonano kolejnego remontu wieży.

W XVIII wieku ołtarz główny wzbogacono o obraz "Zdjęcie Chrystusa z Krzyża" pędzla Bernarda Rode z Berlina.

Po roku 1827 przeprowadzono w kościele znaczące prace renowacyjne. Zainstalowano wówczas skonstruowane przez specjalistę z Wrocławia organy, a w 1830 roku nadbudowano do obecnej wysokości 58 m wieżę. Zamontowano w niej nowy zegar, a czterokątne dotąd zwieńczenie zastąpiono ośmiobocznym.

Kolejne, na większą skalę prowadzone prace renowacyjne, miały miejsce w latach 1884-93. Dokonano wówczas znacznych rekonstrukcji wnętrz, przeprowadzono wiele robót elewacyjnych.

Ostatnie prace modernizacyjne zostały przeprowadzone wewnątrz kościoła w 2009 roku.

 

Kościół pw. Podwyższenia Krzyża w latach 1910 - 1940

Kościół pw. Podwyższenia Krzyża - rok 2010

Dzisiaj jest

niedziela,
28 maja 2017

(148. dzień roku)

Święta

Niedziela, VII Tydzień Wielkanocny Rok A, I Uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego

Krzyże