Menu

 

Film "Bella" wnosi trochę światła w mroczną atmosferę współczesnego kina. Daje nadzieję i udowadnia, że dobro jest fotogeniczne. Przekonuje również, że dobro może wygrywać i poprostu jest możliwe.

 

 

Twórcom „Belli” udała się rzecz niezwykła. Nakręcili film, który w sposób wiarygodny, bez wielkich słów i nachalnej dydaktyki, przedstawia problem, z jakim mierzą się miliony kobiet w sytuacji takiej jak Nina – główna bohaterka. I pokazują, że zawsze możliwy jest wybór nieprowadzący do moralnego upadku. To, że w tym filmie znalazło się tak wiele dobra, wynika z niesłychanej wrażliwości, zrozumienia i jednocześnie współczucia, z jakim zwracają się w stronę drugiego człowieka. Ważne, że film z podobną siłą przemawia do wszystkich widzów. Pokonuje, bez użycia drastycznych czy szokujących obrazów, barierę dzielącą wierzących i niewierzących. Inspiruje i daje nadzieję na pokonanie zła. Oboje bohaterowie filmu, zarówno Nina, jak i José, znaleźli się w trudnej sytuacji życiowej. Świetną karierę sportową José przerwał tragiczny wypadek. Wspomnienia tej tragedii prześladują go jeszcze po latach. Teraz pracuje jako szef kuchni w restauracji swojego brata Manny’ego. W tej samej restauracji pracuje kelnerka Nina. Za kolejne spóźnienie impulsywny Manny, nie słuchając żadnych wyjaśnień, wyrzuca dziewczynę z pracy. José postanawia sprawdzić, dlaczego dziewczyna się spóźnia. Okazuje się, że jest w ciąży. Myśli o aborcji. W rozmowie z José przytacza szereg argumentów, jakie przychodzą do głowy w podobnych okolicznościach. Dziecko oznacza koniec wolności. Nie mam pieniędzy, jestem sama. Dlaczego dzieci są zawsze problemem matki. Chcę mieć dziecko z miłości – wylicza Nina. José nie wdaje się w polemikę. Zaprasza Ninę na spacer i do swojego rodzinnego domu. To najważniejsza część filmu, w której Nina zyskuje szansę na to, by opowiedzieć się po stronie dobra. Czy ją wykorzysta? Tego do końca nie wiemy, ale w tym kontekście innego znaczenia nabiera jej stwierdzenie, kiedy w rozmowie z José wspomina słowa swojej babci, że „by rozbawić Boga, wystarczy mu wyjawić swoje plany”. Kameralny dramat Alejandro Monteverde jest filmem dopracowanym w najdrobniejszym szczególe. Liczy się w nim każde słowo wypowiedziane w dialogach i każda scena, która początkowo niejasna ujawnia właściwe znaczenie później, kiedy bliższy stanie się nam kontekst, w jakim została użyta. José, przypominający chwilami na ekranie Chrystusa, jakiego znamy z filmowej ikonografii, nie szafuje słowami, chociaż od pierwszej chwili zdajemy sobie sprawę, jaki ma stosunek do decyzji Niny, która chce zabić swoje nienarodzone dziecko. Zresztą wiele najlepszych scen filmu obywa się bez słów. José jest katolikiem, podobnie jak jego rodzina pojawiająca się w kluczowych scenach filmu. Swój stosunek do wiary i życia deklaruje nie słowami, ale czynem. Co dla kogoś, kto znalazł się na życiowym zakręcie, może zadecydować o wyborze drogi. Ruchliwa kamera pokazuje nam bohaterów i to, co robią, z różnych punktów widzenia, wydobywając na światło dzienne niezauważalne, ale istotne szczegóły, jak np. różaniec w ręku czy krzyżyk na szyi. Film precyzyjnie oddaje dynamikę życia wielkiego miasta. Kapitalne, niepozbawione humoru, są sceny rozgrywające się w chaosie pracy restauracyjnej kuchni, czy mnóstwo doskonale uchwyconych na gorąco obserwacji obyczajowych. To właśnie one mocno osadzają w rzeczywistości uniwersalne przesłanie filmu. „Bella” jest filmem pełnym niespodzianek i tajemnic. Widz sam musi je rozszyfrować w czasie seansu, który mija jak jedna chwila, a po wyjściu z kina patrzymy na świat z innej perspektywy.

Film do nabycia na GLORIA 24

Dzisiaj jest

niedziela,
28 maja 2017

(148. dzień roku)

Święta

Niedziela, VII Tydzień Wielkanocny Rok A, I Uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego

Krzyże